Mój urolog – portal urologiczny » Laparoskopowe wycięcie prostaty z powodu raka (prostatektomia radykalna)

Witamy na stronie Mój urolog
Portal powstaje z myślą o osobach z chorobami układu moczowo-płciowego. Aktualnie strona jest w trakcie budowy, systematycznie będą zamieszczane kolejne tematy. Czekamy na Państwa sugestie i uwagi. kontakt@mojurolog.pl Przed rozpoczęciem korzystania z serwisu proszę zapoznać się z regulaminem. Ewentualne pytania prosimy zadawać za pośrednictwem forum.

 

Do laparoskopowego usunięcia prostaty z powodu raka (laparoskopowa radykalna prostatektomia) podobnie jak do innych metod operacyjnego leczenia raka prostaty (operacja klasyczna , kroczowa czy z użyciem robota) kwalifikowani są  pacjenci z rozpoznanym w biopsji nowotworem złośliwym ograniczonym do prostaty i przewidywaną długością życia co najmniej 10lat.1

 

Nie ma  jednoznacznie określonej  górnej granicy wieku przy której leczenie operacyjne nie ma zastosowania. Podczas kwalifikacji  pacjenta do tego typu leczenia istotne znaczenie ma ogólny stan zdrowia oraz choroby towarzyszące, które mogą zwiększać ryzyko operacji.

 

Operacja polega na całkowitym wycięciu prostaty wraz pęcherzykami nasiennymi, końcowymi odcinkami nasieniowodów i odcinkiem cewki moczowej przebiegającej  przez prostatę  oraz na wykonaniu zespolenia pęcherzowo-cewkowego z pozostałym odcinkiem cewki moczowej celem odtworzenia ciągłości układu moczowego.  U części pacjentów operacja może zostać poszerzona o usunięcie węzłów chłonnych (limfadenektomia).

 

Węzły chłonne usuwa się  u części chorych na raka pośredniego ryzyka  i wszystkich pacjentów z rakiem wysokiego ryzyka(T3a lub Gleason ≥8 lub PSA>20ng/ml) a zakres obejmuje usunięcie węzłów  chłonnych okolicy zewnętrznych i wewnętrznych naczyń biodrowych oraz dołów zasłonowych.2

 

Na czym polega operacja laparoskopowa:

Operacja laparoskopowa wykonywana jest przy pomocy  kamery i specjalnych podłużnych narzędzi wprowadzanych do jamy brzusznej poprzez wykonanie kilku niewielkich nacięć skóry (5-15mm). Wcześniej przy pomocy gazu (dwutlenek węgla) wytworzona zostaje w brzuchu przestrzeń pozwalająca na przeprowadzenie operacji. Lekarz operujący i asysta kontrolują przebieg operacji na monitorze, na który przesyłany jest obraz z kamery  znajdującej się w miejscu  operowanym. Metoda laparoskopowa pozwala na bardzo dobry wgląd w miejsce operacji i skrócenie czasu rekonwalescencji po leczeniu.   

Narzędzia wykorzystywane w laparoskopii.

Narzędzia wykorzystywane w laparoskopii.

                                                                                                              

Przygotowanie do operacji:  

Po zakwalifikowaniu do operacji, pacjent wykonuje badania laboratoryjne, odbywa konsultację z anestezjologiem,  a w przypadku chorób przewlekłych  również z innymi specjalistami (decyduje o tym anestezjolog). W przypadku stosowania niektórych doustnych leków przeciwzakrzepowych, istnieje konieczność ich czasowej zamiany na heparynę drobnocząsteczkową podawaną podskórnie.

 

W szpitalu, w okresie okołooperacyjnym, pacjent otrzymuje antybiotyk oraz profilaktykę przeciwzakrzepową( heparyny drobnocząsteczkowe, bandażowanie nóg). W dniu poprzedzającym operację, przy pomocy specjalnego preparatu,  przygotowuje się jelito grube oczyszczając je z resztek pokarmowych.

Rano ,w dniu zabiegu, pacjent pozostaje na czczo i przyjmuje swoje leki.

 

 

Przeciwwskazania do operacji laparoskopowej obejmują:3

Przeciwwskazania bezwzględne:

- zaburzenia krzepnięcia

- zaburzenia krążeniowo-oddechowe

- aktywny proces zapalny w miednicy mniejszej

 

Przeciwwskazania względne:

-otyłość

- wcześniejsze operacja jamy brzusznej i miednicy

- stan po napromienianiu miednicy

 

Przebieg operacji:

 

Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym (narkozie). Pacjenta układa się na plecach. Po „uśpieniu” do pęcherza moczowego wprowadza się cewnik moczowy.

Operację można podzielić na kilka etapów:

 

W pierwszym etapie operacji, poprzez nacięcia skóry dł. 0,5-1,5cm, do jamy brzusznej wprowadza się kamerę oraz narzędzia laparoskopowe. Wcześniej przy pomocy gazu (dwutlenek węgla) wytworzona zostaje w brzuchu przestrzeń robocza(tzw. odma)  pozwalająca na przeprowadzenie operacji.

 

W następnym etapie  lekarz usuwa prostatę,  pęcherzyki nasienne oraz końcowe fragmenty nasieniowodów przebiegające przez prostatę. Końce nasieniowodów pozostające w jamie brzusznej zostają skoagulowane (podwiązane).

 

W trakcie usuwania prostaty (gdy nie ma przeciwwskazań onkologicznych) istnieje możliwość zachowania pęczków naczyniowo-nerwowych po jednej lub obu stronach prostaty. Uzależnione jest to od stopnia zaawansowania nowotworu i ryzyka pozostawienia komórek nowotworowych.

 

Zaoszczędzenie pęczków zwiększa prawdopodobieństwo powrotu prawidłowych wzwodów prącia jednak nie gwarantuje powrotu potencji.

 

W ostatnim etapie odtworzona zostaje ciągłość dróg moczowych poprzez zespolenie pęcherza moczowego z cewką moczową.  Pozostawia się również dren/y , a do pęcherza moczowego  wprowadzony zostaje cewnik moczowy. Prostatę z jamy brzusznej usuwa się w specjalnym worku poszerzając otwór poniżej pępka w którym znajdował się trokar dla  kamery.

                                                                                                            

Prostata usunięta laparoskopowo

Prostata usunięta laparoskopowo

 

 Przebieg pooperacyjny:

 

Postępowanie zależy od przebiegu pooperacyjnego. W przypadku braku powikłań  trakcie hospitalizacji stopniowo usuwa się dren/y i cewnik pęcherzowy. Szwy skórne usuwa się zazwyczaj ambulatoryjnie 10-14 dni po operacji.

 

Powikłania: 4

 

-Zgon w okresie okołooperacyjnym   0-2,1%

-duże krwawienie  1-11,5%

-uszkodzenie odbytnicy  0-5,4%

-zakrzepica żył głębokich  0-8,3%

-zatorowość  0,8-7,7%

-torbiel chłonna  1-3%

-przeciek moczu, przetoka  0,3-15,4%

-nietrzymanie moczu niewielkiego stopnia  4-50%

-nietrzymanie moczu znacznego stopnia  0-15,4% 

-impotencja  29-100%
-zwężenie szyi pęcherza  0,5-14,6%

-zwężenie moczowodu  0-0,7%

-zwężenie cewki moczowej   2-9%

 

 

Piśmiennictwo:

1.       Ficarra V, Novara G, Artibani W, Cestari A, Galfano A, Graefen M, Guazzoni G, Guillonneau B, Menon M, Montorsi F, Patel V, Rasweiler J, Van Poppel H. Retropubic, Laparoscopic and Robot-Assisted radical Prostatectomy: A Systemic Review and Cumulative Analysis of Comparative Studies. European Urology 55(2009) 1037-1063

 2.       Jassem J (red.), j Krzakowski M (red.), Senkus-Konefka E (red.), Zdrojowy R. Nowotwory układu moczowo-płciowego. Praktyczny przewodnik dla lekarzy. Via medica  2013, str. 169

 3.       Chłosta P, Słojewski M, Atlas laparoskopii urologicznej. Warszawa, Polskie Towarzystwo Urologiczne 2008:  96-108.

 4.       Heidenreich A, Bastian P.J, Bellmunt J et al. EAU guidelines on Prostate Cancer. European Association of Urology 2013

 

dodał: Mojurolog.pl, 02-03-2014, kategorie: Leczenie ,Operacje i zabiegi